Silene van Waveren, (Utrecht, 1958), is keramisch vormgever te Nieuwegein. Al sinds haar kinderjaren was zij kunstzinnig actief, zo verklaart ze haar scheppingsdrang zelf. Later volgde ze de Modeopleiding Rundschau te Amsterdam en enkele jaren een avondopleiding aan de School voor Beeldende Kunsten in Utrecht. Creativiteit speelde ook in haar loopbaan bij Eska Tijdschriften, Kluwer en later VNU Tijdschriften een belangrijke rol. Gedurende 20 jaar was ze hier werkzaam als redacteur bij het tijdschrift Marion, bij het encyclopedie Het Komplete Handwerken en Handwerken zonder Grenzen. Om ten slotte haar droom te verwezenlijken en te starten als zelfstandig beeldend kunstenaar.

Silene is een 'dromer' en wordt geïnspireerd door haar omgeving. Het fenomeen gevoel speelt een grote rol bij het ontwerpen en het uitvoeren van opdrachten voor particulieren en bedrijven. Vanuit dit gevoel gaan haar handen aan het werk en voeren volgens haar eigen interpretatie de opdracht uit. Ze heeft uiteenlopende opdrachten uitgevoerd voor zowel particulieren als bedrijven, zoals relatiegeschenken, bestemt voor Canada, Zimbabwe, Spanje en Japan.

Het werk van Silene omvat verschillende stijlen, maar is niet onder één noemer te vangen. Haar eerdere werken zijn qua stijl niet te vergelijken met wat zij nu maakt; en wat zij nu maakt zal waarschijnlijk verschillen van wat zij over enkele jaren zal maken. Stijl is iets dat mee evolueert met je persoon en met je kundigheid. Toch zijn er enkele speerpunten in haar werk, waar zij inspiratie uit put. Voorbeelden hiervan zijn de natuur (dit zie je terug in haar dieren, elk met een eigenzinnig karakter) en mode: bijzondere kleding met creaties in diverse modestijlen, accessoires, catwalk ladies en Bettie's in keramiek. De Hoogte van haar werk varieert van zo'n 25 cm tot wel 1.80 m. Objecten vervaardigen met keramiek en andere materialen doet zij ook graag, onder andere: touw, stof en glas.

Omdat Silene van Waveren een autodidact is, komt zij niet in de verleiding de stijl van een leermeester over te nemen. Hierdoor blijft haar werkwijze bestaan: eigen gevoel, omgeving als inspiratiebron, oneindig experimenteren en flexibiliteit. Daarbij is zij leergierig, leest veel vakliteratuur en bezoekt regelmatig diverse musea. Haar enthousiasme en verslaving aan keramiek maken dat zij lange dagen in haar atelier verblijft. Tijdens haar werk ontstaan nieuwe ideeën en leert zij gaandeweg veel bij. Zij gaat spanningsvelden niet uit de weg; het geeft haar een overwinning als een object met spanningsvelden weer heel uit de oven komt. Ook werkt zij met diverse glazuurtechnieken, onder andere oxiderend stoken, glazuur, engoben, oxides, pigmenten (body stains), maar zij ontdekt steeds weer nieuwe mogelijkheden.